Καταπληκτικοί ναι, τέλειοι όχι.

Ναι, πολλοί έχουν παραδεχτεί ότι είμαστε ο καλύτερος ποδοσφαιρικός λαός στην Ελλάδα και όχι μόνο. Η δεδομένη άποψη δεν σχηματίστηκε τυχαία. Είμαστε ο πιο φανατικός, αντιδραστικός, ταξιδιάρικος, καταπονημένος, ξεριζωμένος, πιστός και ΠΑΟΚ πάνω απ’ όλα. Είμαστε αυτοί που μπορούμε να πετάμε μπουκάλι ακόμη και στον Μαραντόνα αλλά αν χρειαστεί να μην πέσει ούτε καρφίτσα. Όχι, δεν φοβόμαστε και φυσικά δεν μασάμε τίποτα και κανέναν αλλά όταν πρέπει να προάγουμε τον σεβασμό, τότε μπορούμε να πάρουμε άριστα. Δεν μπορεί κανείς να μας συνάψει τίποτα απολύτως εκτός εάν του το επιτρέψουμε εμείς. Μην το ξεχνάτε αυτό.

Όλα τα παραπάνω όμως, αφορούν την εξωτερική μας εικόνα. Θα ήθελα να αναλύσω τα εσωτερικά μας λίγο. Κι επειδή όπως προανέφερα, δεν μασάμε κανέναν, μπορούμε να κάνουμε δημόσια την αυτοκριτική μας. Θέλω να τονίσω ένα μεγάλο ατόπημα που κάνει την εμφάνιση του τα τελευταία χρόνια και ειδικά στον αγώνα με τον βάζελο ήταν σε όλη του την ακμή. Πρέπει να σταματήσει η κάθε παρέα να κάνει κερκίδα. Δεν είναι δυνατόν να τραγουδάμε και τα 100 συνθήματα που έχουμε, ταυτόχρονα. Αυτό λέγεται οχλαγωγία και όχι κερκίδα.

Είτε μας αρέσει, είτε όχι, αυτή την στιγμή υπάρχουν 3 οργανωτές σε κάθε αγώνα ποδοσφαίρου. Ο ένας είναι από την Θύρα 4 και δίνει τον παλμό του στο κάγκελο της 4α, κάτω κάτω. Ο άλλος είναι από τον Επτάλοφο και αναπαράγει τον παλμό στο κάγκελο της 4, κάτω κάτω και ο 3ος είναι από την Νεάπολη και κάνει κερκίδα στην 4, επάνω από την είσοδο της θύρας μαζί με 3 τύμπανα. Στον αγώνα με τον βάζελο, είχαμε και τέταρτο οργανωτή στην εξέδρα που βρίσκεται στο διαχωριστικό τοιχάκι της 4 και 4α. Προσπαθούσε να ενώσει τα συνθήματα των δύο θυρών. Παρ’ όλα αυτά τους αγνοούσαμε επιδεκτικά και ταυτόχρονα γκρινιάζαμε και τον συντονισμό που οι ίδιοι δεν τηρήσαμε. Αυτό λέγεται μαζοχισμός.

Θα σας παρακαλούσα θερμά, να μην τραγουδάει ο καθένας το σύνθημά του και να αναπαράγει αυτό που δίνει ο συντονιστής. Έτσι, έχουμε ομοφωνία και ταυτόχρονα κάνουμε συντήρηση δυνάμεων. Δεν είναι δύσκολο, είναι πολύ απλό. Το έχουμε καταφέρει στο παρελθόν με τον Μανάβη και τον Μπέλλο, όποτε μπορούμε και τώρα. Δυστυχώς αυτή τη περίοδο δεν έχουμε τέτοιας δυναμικότητας άτομα στις θύρας μας αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι αυτοί που έχουμε κάνουν καλά την δουλειά τους.

Επίσης, τα χαρτάκια, τις κορδέλες και τους πυρσούς, τα χρησιμοποιούμε όταν οι ομάδες βγαίνουν από την φυσούνα για να χαιρετίσουν τους φιλάθλους και να γίνει η σέντρα του αγώνα. Δεν τα χρησιμοποιούμε όταν βγαίνει ο τερματοφύλακας για προθέρμανση, ούτε όταν θα βγει ομάδα για προθέρμανση. Τα χαρτάκια απασχόλησαν πολλά άτομα μέσα στην εβδομάδα για να φτάσουν στα χέρια μας και τις κορδέλες τις πλήρωσαν κάποιοι. Σεβαστείτε τον κόπο και το χρήμα τους καταρχάς και κατά δεύτερον προάγουμε την καλύτερη δυνατή εικόνα στις κερκίδες.

Έχουμε παραδώσει ουκ ολίγες φορές μαθήματα κερκίδας και θα συνεχίσουμε να παραδίδουμε στο μέλλον αλλά θα βοηθήσει πάρα πολύ όλους μας αν ξεπερνάμε διαρκώς τον εαυτό μας.

Υπόκλιση στον ΠΑΟΚ

Μετά και τη χθεσινή νίκη, ο ΠΑΟΚ αρχίζει και κερδίζει τον σεβασμό όλων. Οι εφημερίδες εξ’ Αθηνών, που δύσκολα γράφουν καλά λόγια για την ομάδα μας, τους αναγκάζει φέτος το σύνολο του Σάντος να ασχοληθούν μαζί τους. Εμείς αναδημοσιεύουμε δύο από πολλά σημερινά κείμενα του Ελληνικού Τύπου που αφορούν τον αγαπημένο μας ΠΑΟΚ.

Η πιο οργανωμένη ομάδα στη Σούπερλιγκ του Βασίλη Σαμπράκου

Στα μισά του δρόμου την περσινή σεζόν, ο Φερνάντο Σάντος είχε αρχίσει να χάνει την υπομονή του στη Θεσσαλόνικη. Οι ποδοσφαιριστές του δεν έλεγαν να καταλάβουν, δεν έκαναν το παραμικρό για να αλλάξουν νοοτροπία και την ίδια περίοδο η κοινωνία του ΠΑΟΚ έχανε την υπομονή της και δεν έπιανε τα μηνύματα του Πορτογάλου. Εκείνο το κρίσιμο διάστημα ο Θοδωρής Ζαγοράκης έκανε τη διαφορά. Μπήκε στη μέσα, ηρέμησε τους Παοκτσήδες, έκανε σαφές ότι σκοπεύει να στηρίξει τον προπονητή που με κόπο έπεισε για να τον ακολουθήσει στην Τούμπα.

Ο Ζαγοράκης έχασε για αρκετά βράδια τον ύπνο του. Το χαμόγελό του στους πανηγυρισμούς του 3^ου που πέτυχε χθες ο ΠΑΟΚ προδίδει την ικανοποίησή του. Ο πρόεδρος νιώθει ότι άξιζε τον κόπο η υπομονή στο περσινό μαρτύριο. Διότι πλέον καμαρώνει έναν ΠΑΟΚ που μοιάζει με αυτόν που είχε στο μυαλό του τον καιρό που το έπαιρνε απόφαση να τον διοικήσει.

Τι βλέπει στον αγωνιστικό χώρο ο Ζαγοράκης; Έναν … κανονικό ΠΑΟΚ. Μία ομάδα που φέρει τη σφραγίδα του προπονητή της. Την πιο οργανωμένη ομάδα απ’ όσες κυκλοφορούν στη Σούπερλιγκ. Ο ΠΑΟΚ αυτή τη σεζόν είναι μία τακτοποιημένη ομάδα που παίζει με σχέδιο. Δεν εντυπωσιάζει με το θέαμα που προσφέρει. Φωνάζει, όμως, από μακριά ότι έχει σχέδιο και ότι ξέρει να το εφαρμόσει. Κάθε φορά που το εφαρμόζει σωστά βγαίνει νικήτρια. Φέτος αυτό συμβαίνει συχνά.

Τι έκανε ο ΠΑΟΚ στο πρώτο τεστ «Ξέρεις να ανοίγεις έναν μικρό αντίπαλο»; Απάντησε ότι ξέρει να το κάνει. Και μάλιστα οργανωμένα. Με ένα γκολ από στημένη φάση που είναι η σπεσιαλιτέ του Σάντος. Και με δύο ακόμη που ήρθαν από οργανωμένη προσπάθεια και όχι από στραβοκλωτσιά, κόντρα, ή λάθος του αντιπάλου.

Ο ΠΑΟΚ που έχει φτιάξει ο Σάντος δεν είναι μία αχτύπητη ομάδα. Θα το πετύχει και αυτό αν ο Ζαγοράκης βρει τον τρόπο να του αυξήσει το μπάτζετ. Η ομάδα που έχει φτιάξει είναι μία all time classic ομάδα του. Χτισμένη πάνω σε μία πολύ καλή άμυνα, πουλάει πολύ ακριβά τα γκολ που δέχεται (το χθεσινό του Μοντόγια ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα) και εκμεταλλέυται στο έπακρο την εκτελεστική ικανότητα ενός από των πιο δεινών killers που πέρασαν από τη χώρα, του Ζλάταν Μουσλίμοβιτς. Με αυτή τη συνταγή η ομάδα του Σάντος είναι ικανή να πάει μακριά. Όσο συνεχίζει να βελτιώνει την ταχύτητα ανάπτυξης του παιχνιδιού, συνεχίζει να ψάχνει την ποικιλία στην ανάπτυξη από άξονα και πλάγια, τόσο τα ατού θα αρχίσουν να βρίσκουν καλύτερο ρυθμό (Κονσεϊσάο, Ίβιτς) ο ΠΑΟΚ θα παρουσιάζεται καλύτερος. Και θα αποκτήσει το δικαίωμα να μη βάλει ταβάνι στα φετινά όνειρά του.

Στην τριάδα αγώνων που ακολουθεί, ο ΠΑΟΚ θα μας δείξει για πού το έβαλε φέτος. Ίσως αυτή να ήταν η σκέψη που παρέμεινε καρφωμένη στο μυαλό του Σάντος στη διάρκεια του χθεσινού περιπάτου και δε τον άφησε να πανηγυρίσει, να χαρεί, να γλεντήσει μία άνετη νίκη στην Τούμπα. Ο Σάντος δεν παρέμεινε για διασκέδαση στη Θεσσαλονίκη, ούτε επειδή είχε ανάγκη τα λεφτά του ΠΑΟΚ. Έμεινε επειδή ψήθηκε ότι με αυτή τη διοίκηση έχουν την ικανότητα να αλλάξουν τη μοίρα του ΠΑΟΚ. Ο Πορτογάλος μιμείται το Ζαγοράκη και κρατά τη μπάλα πολύ χαμηλά. Αν όμως το τέλος του προσεχούς 20ήμερου βρει τον ΠΑΟΚ τόσο κοντά στην κορυφή όσο είναι σήμερα, ουδείς εκ των leaders του ΠΑΟΚ θα μπορεί να μας πείσει να αφήνουμε τον ΠΑΟΚ έξω από την κουβέντα για την κατάκτηση του τίτλου.

Ο Μουσλίμοβιτς είναι καλύτερος από τον Πάπριτσα… Sportday του Χελάκη

Τελευταία φορά που πήρε το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ δεν είχε σέντερ φορ ικανότερο από αυτόν που έχει τώρα.

Τι κι αν ο Σάντος επιχειρήσε με πρόσφατες δηλώσεις του να φρενάρει τις φιλοδοξίες των Παοκτσήδων; Αυτοί απτόητοι γέμισαν πάλι την Τούμπα και συνέχισαν το βιολί τους. Ζήτησαν πρωτάθλημα. Έτσι γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Παίζοντας απλό και πρακτικό ποδόσφαιρο ο ΠΑΟΚ καθάρισε τον μαχητικό Λεβαδειακό. Ούτε φορτσαρίσματα ούτε προσωπικές εξάρσεις. Ήρεμα κι απλά με καλή κυκλοφορία της μπάλας και άπλωμα του παιχνιδιού στο πλάτος του γηπέδου ο Δικέφαλος κυριάρχησε. Ο Ίβιτς δίπλα στον Βερόν πρόσφερε περισσότερο και ο Μπακαγιόκο κοντά στον Μουσλίμοβιτς ήταν πιο αποδωτικός απ’ ότι ο Ίβιτς στο 4-4-1-1 του Σάντος. Πίσω δεσπόζει η μορφή του Κοντρέρας που όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν πετιέται μέχρι την επίθεση για να βάλει κι εκεί ένα χεράκη.

Ο μόνος που δεν το κονυάει ρούπι είναι ο Ματίας Βερόν. Όταν μιλάμε για ειρωνία στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ κυρίως αναφερόμαστε στον σπουδαίο αμυντικό χαφ. Παίζει τέλεια στο χώρο, πασάρει σαν δεκάρι και ζητάει πάντα τη μπάλα για να διευκολύνει τους συμπαίκτες του.

Πέρυσι ο ΠΑΟΚ κατά την εκτίμηση του Σάντος είχε παίχτες σαρδέλες. Φέτος έχει κανονικούς και αυτό οφειλέται στο Ζήση Βρύζα. Μέχρι τώρα πολυτιμότερος «παίχτης» του Δικεφάλου. Όσο είναι δημιούργημα του Σάντος αυτή η ομάδα, τόσο είναι και του Βρύζα.

Επειδή λοιπόν τρώγοντας έρχεται η όρεξη, ας μη βιαστούμε να πούμε ότι ο ΠΑΟΚ δεν είναι ακόμα έτοιμος για το ψηλότερο σκαλί. Την τελευταία χρονιά που το πήρε (πάνε 23 χρόνια) δεν ξεκίνησε ως φαβορί. Και ο Ράντε Πάπριτσα δεν ήταν καλύτερος σέντερ φορ από τον Ζλάταν Μουσλίμοβιτς …